Κόλλιας Μελέτης

Ιατρική, Αθήνα (19.536 μόρια)

Σε μια Ελλάδα, όπου ο γνήσιος επαγγελματισμός, το μεράκι και η αποδοτικότητα πολύ συχνά απουσιάζουν, η ΩΘΗΣΗ, στην οποία πέρασα τα λυκειακά μου χρόνια, αποτελεί, χωρίς υπερβολή κατ’ εμέ, φωτεινή εξαίρεση και έχει κερδίσει το σεβασμό μου γι’ αυτό.

Ξεκινώντας από τα βασικότερα σημεία, οφείλω να αναφερθώ στους καθηγητές μου στο φροντιστήριο, η συνεργασία με τους οποίους ήταν κάτι παραπάνω από αποτελεσματική και ευχάριστη. Όχι μόνο προσπαθούσαν συνεχώς με υπομονή να εξαλείψουν τα όποια προβλήματα των μαθητών, αλλά παρείχαν και σημαντική ψυχολογική υποστήριξη. Συχνά ήταν πρόθυμοι να βοηθούν και εκτός του τυπικού προγράμματος.

Στο μάθημα δεν απουσίαζε και το απαραίτητο χιούμορ, φυσικά περιορισμένο σε κατάλληλες στιγμές. Επίσης, ιδιαίτερα χρήσιμα εργαλεία αποδείχτηκαν και τα βιβλία των εκδόσεων της ΩΘΗΣΗΣ, καθώς και το επικουρικό υλικό που δινόταν.

Όσο για τα συχνά διαγωνίσματα που προγραμματίζονταν, προσέφεραν και μια ευκαιρία για επανάληψη της ύλης και τη διαπίστωση τυχόν αδυναμιών, αλλά και μια καθοριστική για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις εξάσκηση στη διαχείριση του χρόνου (και στη μελέτη και κατά το διάστημα της εξάσκησης) και του άγχους. Εξάλλου, στα τελικά διαγωνίσματα δεν κρίνεται μόνο το διάβασμα αλλά και η οργάνωση.

Οφείλω, κλείνοντας να παραδεχτώ πως τελικά κέρδισα περισσότερα από μια θέση στη σχολή που επιθυμούσα. Έμαθα -όπως σίγουρα και πολλοί συμμαθητές μου- να εμπιστεύομαι τις δυνάμεις μου, ενώ συνειδητοποίησα ότι με θέληση, δουλειά, θυσίες ίσως και λίγη βοήθεια από τους κατάλληλους ανθρώπους, κάθε στόχος είναι δυνατός. Εκτός αυτών, απέκτησα και καλούς φίλους, στους οποίους δεν περιλαμβάνονται μόνο οι συμμαθητές.

 

Επιστροφή στις Ιστορίες Επιτυχίας